Canonmuseum

Watersnoodmuseum

Het Watersnoodmuseum presenteert verschillende topstukken die het venster De watersnood uit de Canon van Nederland illustreren. Meer over topstukken en activiteiten vind je hieronder.

Het Watersnoodmuseum is naast Nationaal Monument Watersnood 1953 een instelling met een sterke educatieve functie. Door voorlichting en informatie zien bezoekers de relatie tussen de Ramp en waterbeleid en waterbeheer in Nederland anno nu. 

Watersnoodmuseum
Weg van de Buitenlandse Pers 5
Ouwerkerk

www.watersnoodmuseum.nl/NL/

Topstukken

‘De Verdronkenen’: land en mensen met elkaar verweven

Van 2003 tot 2008 werkt beeldend kunstenaar Miep van Riessen (1944-2015) aan het vijfluik ‘De Verdronkenen’. Op doek schildert ze de Zuidwestelijke Delta, waarna ze met de hand de namen borduurt van de 1836 slachtoffers van de Watersnoodramp van 1953. Ze geeft met dit bijzondere monument de getroffenen van een van de grootste overstromingen uit de recente Nederlandse geschiedenis hun naam terug.

Miep van Riessen baseert haar werk in eerste instantie op de officiële lijst met slachtoffers van het Rode Kruis. Die gaat uit van 1835 slachtoffers. Journalist en schrijver Kees Slager ontdekt echter dat er nog een slachtoffer is gevallen: het jongste kindje van de familie Van der Straten, geboren tijdens de Ramp en nog diezelfde dag gestorven. Naamloos, maar niet vergeten.

Vulpen houdt herinnering aan Johannes levend

In 1989 vindt een landbouwer bij het ploegen van zijn land in de buurt van Dreischor een vulpen van bakeliet met de inscriptie J.M. Schot v. Veen. Deze pen was eigendom van Johannes Marinus Schot van Veen, omgekomen tijdens de Watersnoodramp op 1 februari 1953. Hij was 21 jaar oud. Dankzij zijn pen, die meer dan drie decennia na zijn dood gevonden wordt, blijft de herinnering aan Johannes levend.

Ooggetuigen vertellen dat Johannes heeft geholpen bij het losmaken van de koeien. Hij wordt door omstanders die op de dijk staan op het droge getrokken. ‘Zo hè hè, eerst even rusten’, zegt hij nog. Enkele tellen later wordt hij meegesleurd door een vloedgolf. Ook zijn ouders verdrinken. Alleen Johannes’ jongere broertje Marinus overleeft de Ramp.

Gered in een gele tas

De familie Van den Hoek zit al uren op zolder wanneer vanuit een vliegtuig een gele tas met opblaasbare rubberboot wordt gedropt. De tas valt dwars door het dak van hun boerderij. Het gezin weet zich met behulp van de boot in veiligheid te brengen. Baby Arie wordt vanwege de winterkou in de canvas tas gestopt. De tas staat daarmee symbool voor veel meer bijzondere reddingen tijdens de Watersnoodramp van 1953.

Arie van den Hoek is 11 maanden oud als hij en zijn familie worden gered. Zijn broer Rinus is dan 7 jaar, hun zusje Matty van 4 logeert die nacht bij opa en oma in Schuddebeurs, waar ze veilig is. De boerderij van de familie Van den Hoek, Roosjeshof in Kerkwerve, wordt in 1955 herbouwd.